اخبار کوتاه

در زندان اردبیل روی داد : زندانی که بخاطر یک لحظه عدم کنترل خشم ۱۴ سال زندان را تحمل می نمود با کمک مددکاران آزاد شد

image_pdfimage_print

خبر رسید، زندانی که طولانی ترین مدت تحمل حبس در زندان اردبیل را دارد بزودی آزاد میشود . راهی زندان شدیم تا از این موضوع خاص گزارشی خبری تهیه کنیم .  شور اشتیاق آزادی را می شد از برق چشمانش خواند . دقایقی را با او سپری کردیم . خواستیم تا از علت ورودش به زندان و چگونگی آزادی اش برایمان بگوید .

وقتی از وی پرسیدیم می گویند از نظر مدت زمان اقامت در زندان با سابقه ترین هستی سرش را پایین انداخت و گفت : « حیف جوانی انسان است که پشت میله های زندان بگذرد . من میتوانستم این ۱۴ سال کارهای زیادی انجام دهم مفید تر باشم . اما خودم باعث شدم تا سالهای قابل توجهی از عمرم را اینجا در زندان باشم . »

با سابقه ترین زندانی اردبیلی که به جرم ضرب و جرح عمدی در زندان محبوس بود با همت مددکاران داشت از زندان رهایی می یافت .  

علت حبس را که جویا شدیم گفت : « عصبانیت ؛ عدم کنترل خشم ، یک لحظه غرور بی جا و فکر نکردن .» با خنده گفتم ، فکر می کنم چنین عنوان مجرمامنه ای نباشد . آهی کشید و ادامه داد : « من می توانستم همان لحظات اول درگیری خود را کنترل کنم ولی با یک لحظه غفلت و عصبانیت خود را گرفتار کردم و از آن روز تا به امروز به شدت احساس ندامت و پشیمانی می کنم. و مجبور بودم دیه شاکی را به خاطر ضرب و جرح پرداخت کنم . اما نداشتم که بپردازم . »

 وی پس از درگیری با شکایت طرف دعوا به پرداخت دیه به مبلغ ۳۴۰ میلیون ریال محکوم و به دلیل عدم توانایی پرداخت آن از سال ۱۳۸۳ به زندان مرکزی اردبیل منتقل شد. وقتی پا به زندان می گذاشت ۲۸ سال داشت و حالا در پاییز ۱۳۹۷ که از زندان آزاد می شد ۴۲ ساله بود . موهایش داشت سفید می شد و وصوتش به تعداد سالهای زندان چروک داشت .  

او در ادامه گفت: آزادی من پس از این سالها مرهون زحمات مدیر زندان است که به دستور ایشان مددکاران زندان چندین بار برای اخذ رضایت شاکی پرونده ، جلسه تشکیل داده و بارها از او برای رضایت من دعوت کردند و در نهایت پس از ۱۴ سال با اصرار مددکاران و بارها اظهار ندامت و پشیمانی و عذر خواهی از سوی من شاکی به آزادیم رضایت داد. »

زندانی م – د در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود افزود: « تاوان عصبانیت خود را با چندین سال حبس در زندانها دادم و همیشه توصیه من به دوستانم در این سالها این بود که در هر شرایطی باید خود را کنترل کنیم تا کاری نکنیم که سالها احساس پشیمانی نماییم . »

از او راجع به فضای زندان پرسیدیم و جواب داد: « اگر کلاسهای آموزشی ، حرفه آموزی و همچنین اشتغال به کار در فضای زندان نبود تحمل آن خیلی کار سختی می شد . مسوولان زندان در این سالها برای آموزش زندانیان برای اینکه آنها در آمد حلال کسب کنند و در حالی که در زندان هستند شاغل باشند زحمات زیادی کشیده اند . مددکاری تلاش می کند تا مشکلات زندانیان کاهش یابد . اما باید خودمان از خودمان شروع کنیم . کاری کنیم که وارد زندان نشویم . حیف عمر و جوانی است که در قید و بند بگذرد . »

مصاحبه که تمام شد از درب زندان خارج شد . گویا وارد دنیای جدید شده است . 

 

 

 

 

نوشتن دیدگاه

آدرس پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.لطفا فیلد های که دارای ستاره هستند را پر کنید *

*